Dürüst bir değerlendirmeyle başlayalım: Çankırı'da büyük ölçekli dökme toz tüketen sanayi kümesi yok. İlde cam, döküm veya seramik üretimi bulunmuyor; talep ağırlıkla inşaat kaynaklı.
Buna karşılık gerçek bir ihtiyaç var: ilçelere yayılmış hazır beton santralleri dökme çimentoyu dışarıdan alıyor. Ayrıca Çankırı, Ankara ile Batı Karadeniz arasındaki koridorun üzerinde; bu, sefer planlamasında değerli bir konum.
İlin talebi inşaat kaynaklı
Çankırı'da dökme toz tüketiminin ana kalemi hazır beton santrallerinin çimento ihtiyacıdır. Şantiye silolarına doğrudan dolum da zaman zaman gündeme gelir; büyük altyapı işlerinde bu talep artar.
İlde entegre çimento üretimi bulunmadığı için çimento komşu illerden gelir. Santral silosu boşaldığında döküm durur; bu yüzden burada süreklilik fiyattan daha kritik bir konudur.
Koridor üzerinde olmanın anlamı
Çankırı, Ankara ile Kastamonu-Karabük hattı arasındaki geçiş noktasındadır. Bu, ili tek başına gidilen bir varış noktası olmaktan çıkarıp bir program halkasına dönüştürür.
Ankara'ya giden ya da Batı Karadeniz'e uzanan bir sefer, Çankırı'yı güzergâh üzerinde çevirebilir. Böylece tek yön için ayrı araç bağlamak gerekmez ve navlun makul kalır.
Tek yön sefer neden zor
Dört yüz yetmiş kilometrelik bir hatta tek yön yükle gitmek, boş dönüş maliyetini tamamen tek tarafa yükler. Çankırı'dan Marmara'ya düzenli çıkan bir dökme yük bulunmadığı için bu risk gerçektir.
Çözümü bölge programıdır: Çankırı'yı Ankara, Kastamonu, Karabük ve Çorum ile birlikte tek bir plana bağlarız. Araç bölgeye girer, birden fazla noktayı çevirir ve dönüşte uygun bir yük bağlar.
Ne yazmadığımız da önemli
Bazı il sayfalarında olmayan sanayiyi varmış gibi anlatmak yaygın bir alışkanlık. Biz bunu yapmıyoruz: Çankırı'da cam fırını, dökümhane veya mineral öğütme tesisi olduğunu söylemiyoruz, çünkü yok.
Bu dürüstlük işimize yarıyor. Gerçek talebi doğru tanımlamak, hem müşterinin beklentisini doğru kuruyor hem de bize gelen sorguların isabetini artırıyor.